قصّة وقع حريق في المدائن ، فأخذ سلمان سيفه و مصحفه و خرج من الدار و قال : هكذا ينجوا المخفّفون . « 1 » شعرٌ فيه إبهام فى خيّاط له عين واحدة ، خاطَ قباء لرجل ، فقال في حقّه : خاط لى زيد قباء قلتُ عينيه سواء * قلتُ شعراً لستُ أدري أمديح أم هجاء « 2 » شعر فيك خلاف لخلاف الّذي * فيه خلاف لخلاف الجميل و غير من أنت سوى غيره * غير سوى غيرك غير البخيل و حاصله : أنّك جميل و أنت غير بخيل . « 3 »

--> ( 1 ) . در مدائن آتش‌سوزى شد . سلمان فارسى شمشير و قرآنش را [ كه تنها دارايىاش بودند ] برداشت و از خانه بيرون آمد و گفت : سبكباران چنين نجات مىيابند . ( 2 ) . خياطى كه يك چشم داشت ، قباى مردى را دوخت ، در وصفش سرود : زيد قبايم را چنان دوخت كه گفتم چشمانش يكى است . شعرى گفتم ، نمىدانم مدح وى است يا هجو ! ( 3 ) . در تو خلاف خلاف آن چيزى است كه خلاف خلاف زيبايى است . غير تو ، جز غير او ، كسى غير ، جز تو ، غير بخيل است . حاصل آن كه تو زيبا و غير بخيلى .